Ga door naar hoofdcontent
GesponsordRevalidatie na een dubbelzijdige bovenbeenamputatie: een zwaar traject met bijzondere resultaten!

DISCLAIMER: De inhoud van deze pagina is afkomstig van derden en valt niet onder de verantwoordelijkheid van de redactie.

DISCLAIMER: De inhoud van deze pagina is afkomstig van derden en valt niet onder de verantwoordelijkheid van de redactie.

Revalidatie na een dubbelzijdige bovenbeenamputatie: een zwaar traject met bijzondere resultaten!

Donderdag 30 juni 2022 Meer informatie Afbeelding Revalidatie na een dubbelzijdige bovenbeenamputatie: een zwaar traject met bijzondere resultaten!
Afbeelding Revalidatie na een dubbelzijdige bovenbeenamputatie: een zwaar traject met bijzondere resultaten!

Bij De Hoogstraat (Orthopedietechniek) meldden zich de afgelopen jaren een flink aantal cliënten met een dubbele bovenbeenamputatie die de wens hadden weer te gaan lopen. Door behandelend artsen wordt vaak niet direct gedacht aan het weer gaan lopen na een dubbelzijdige amputatie. In sommige gevallen wordt het lopen zelfs ontmoedigd.

Het multidisciplinaire team van De Hoogstraat Revalidatie & Orthopedietechniek ziet –afhankelijk van de lichamelijke conditie van de cliënt- wél mogelijkheden en heeft op dit gebied een bijzondere expertise opgebouwd. Die expertise en hun enthousiasme over de prestaties van de cliënten, wil het team graag met anderen delen.

Wij interviewden een aantal leden van het team. Aan het woord komen:

Loes de Kruijff (revalidatiearts), Daan Nieuwenhuizen (fysiotherapeut), Stef van Rijn (orthopedisch instrumentmaker) en Frank Dik (beweegcoach).

Welke cliënten begeleiden jullie bij De Hoogstraat?

Revalidatiearts Loes: “Sommige cliënten maken een acute situatie mee, bijvoorbeeld door problemen in de bloedvaten, een ongeval of een bacteriële infectie. Deze cliënten komen in ons revalidatiecentrum terecht. Zij hebben soms een langdurig revalidatietraject nodig, dat bestaat uit het opbouwen van de conditie, het leren accepteren van de situatie, het leren functioneren in het dagelijks leven, sportactiviteiten, beweegtraining en leren lopen met prothesen. Het team werkt intensief samen om van dit revalidatietraject een succes te maken. Ook een maatschappelijk werker en een psycholoog maken deel uit van het team en worden ingeschakeld als dat nodig is.

Naast de groep die acute zorg nodig heeft, zijn er mensen die al langer met twee beenprothesen functioneren, maar daar problemen bij ondervinden. Zij komen bij ons terecht voor nieuwe prothesen en zullen dan vaak vanuit huis revalideren.

Hoe lang duurt zo’n revalidatietraject?

“De duur van de revalidatie hangt af van de conditie van de cliënt en eventueel andere aanwezige aandoeningen. We begeleiden nu een cliënt die twee bovenbeenamputaties heeft moeten ondergaan, maar die ook zijn handen mist vanwege een pneumokokkensepsis. Deze meneer heeft meer tijd nodig om te revalideren dan een sportief iemand die al jaren met twee beenprothesen heeft gelopen. De meeste mensen doen er een half tot twee jaar over om weer met prothesen te kunnen lopen.”

Hoe ziet een revalidatietraject eruit?

“Na een amputatie begin je met wondverzorging en conditie-opbouw, want er is enorm veel energie nodig om te gaan oefenen met prothesen. De ergotherapeut werkt aan de zijlijn mee. Het is ook mogelijk hulp van maatschappelijk werk of de psycholoog in te schakelen. We starten als team altijd met de vraag: “Wat wil je weer kunnen na de revalidatie, waar moeten we onze pijlen op richten?” Van daaruit gaan we werken!

Wat is de rol van de orthopedisch instrumentmaker?

Stef vult aan: “Wij maken de prothesen en zorgen voor de begeleiding van het gebruik ervan. Bij het aanmeten van de prothese starten we met de vraag wat mensen willen en al kunnen en vandaaruit bepalen we met de cliënt waar we naar toe gaan. We gaan voor een protheseconcept waar de klant het maximale uit kan halen. We kiezen vaak voor een elektronische knie die erg prettig is bij bovenbeenamputaties, we kunnen deze goed op de persoon afstellen. De protheseknie groeit als het ware met de mogelijkheden van de cliënt mee.”

Voor elke cliënt andere prothesen?

“Ja, de opbouw van de prothesen is per persoon verschillend. De prothesekokers worden aangemeten en de prothesen worden daarna in veel gevallen eerst heel laag bij de grond opgebouwd, zodat de cliënt langzaam leert wennen aan het staan op twee prothesen. We gebruiken hiervoor zogenaamde stubbies, de prothesekokers staan dan op twee “voetjes”. Vanuit die situatie werken we toe naar het plaatsen van steeds langere prothesebuizen tussen de koker en de voet, totdat we ook knieën gaan toevoegen. Het is fijn dat we korte lijnen hebben. Zo kan de sportcoach direct bij de orthopedisch instrumentmaker terecht, wat heel belangrijk is tijdens het leren lopen met de prothesen.”

“Het is belangrijk dat mensen weten wat we gaan doen, welke stappen we gaan zetten en welke mijlpalen er te behalen zijn.”

Wat vraagt deze revalidatie van de cliënt?

Daan, Frank en Stef lichten toe: “Het is een zwaar traject. Mensen moeten enorm gemotiveerd zijn en een groot doorzettingsvermogen hebben. Soms brengen we cliënten met elkaar in contact, zodat ze elkaar kunnen enthousiasmeren en motiveren en van elkaars ervaringen kunnen leren.”

Loes vult aan: “Onze beweegcoach is een onmisbare schakel in dit traject. Hij durft mensen figuurlijk over drempels te laten gaan, hij is een ster in motiveren en heeft enorm veel kennis en expertise. Maar het doorzettingsvermogen moet vanuit de cliënt zelf komen. Als dat er niet is, dan kunnen wij als team ook niets bereiken.”

Hoe motiveren jullie mensen?

“Dat is een samenspel. Je probeert eerst de wensen in kaart te brengen en checkt of die realistisch zijn. Maar daarna ga je zoeken naar uitdagingen. Het vertrouwen van de cliënt in het eigen kunnen moet groeien. Wij kennen mensen waar artsen tegen gezegd hebben: “Jij kunt niet meer lopen.” Dat zijn dan voor ons de echte uitdagingen. Wij geloven niet snel dat iets niet kan en weten ook vanuit onze expertise dat er veel meer mogelijk is dan sommige artsen, die niet direct aan de revalidatie verbonden zijn, denken. We hebben daar inmiddels veel voorbeelden van. We zetten deze mensen letterlijk weer in hun kracht. En dat is zulk dankbaar werk! De mensen voelen dat wij vertrouwen hebben, dat we als team naast hen staan en dat maakt dat de cliënt zelf gaat knokken. We overleggen veel, brainstormen met elkaar en dan gaan we er met de cliënt voor!”

En wat vertellen onze cliënten over dit traject?

Henk Oudendorp

“Het is mijn doel ooit nog weer eens een keer los te kunnen lopen.”

Door een sepsis verloor ik beide benen tot boven de knie en raakte ik ook delen van mijn handen kwijt. Voor de revalidatie kwam ik bij De Hoogstraat terecht. Al vrij snel kreeg ik liners aangemeten en werden er twee kokers gemaakt. Onder die kokers werden direct voeten gemonteerd, ik stond erg dicht bij de grond, een bijzonder gevoel. Samen met de fysiotherapeut oefende ik elke dag om iets verder te lopen. Op een gegeven moment werden er knieën tussen de koker en de voet gezet, een bijzondere ervaring. Het is mijn doel ooit nog weer eens een keer los te kunnen lopen. Mijn vrouw en ik zijn erg blij met het team van De Hoogstraat. We hoeven maar te bellen en er wordt met ons meegedacht.

Henk Schouten

Het mooiste dat ik bereikt heb? Dat ik bewegingsvrijheid heb.

Ik ging de revalidatie blanco in, had geen idee wat me te wachten stond en vond het een warm bad. De eerste vraag was:”Wat wil je weer bereiken?” En dat wist ik wel. Ik wilde lopen op twee prothesen en fietsen met een handbike. Dus daarop werden de doelen afgestemd.

Het team van De Hoogstraat en Orthopedietechniek gaf me het “stuur van de revalidatie” en ik mocht zelf bepalen waar ik heen ging. En wat werd ik gesteund! Wat mij betreft alle lof voor het team. De begeleiding was buitengewoon professioneel. Het leren lopen en functioneren werd zorgvuldig begeleid, gangbeeldanalyses met computerbeelden gaven veel inzicht in mijn manier van lopen. Obstakels waren er af en toe, maar ik heb door de revalidatie veel kracht en vertrouwen gekregen in mijn lichaam.

Het mooiste dat ik bereikt heb? Dat ik bewegingsvrijheid heb. Ik kan lopen met krukken of een rollator, ik kan fietsen met mijn handbike. Het gaat erom dat je weer in staat bent de gewone kleine dingen te doen. Mijn doelstellingen zijn behaald binnen een jaar. Ik ben trots op mezelf en het team.

Jeroen Kampschreur

“Ik loop kleine stukjes, het is mijn doel de hele dag door kunnen brengen op mijn prothesen.”

Ik functioneerde vanuit een rolstoel, maar wilde toch ook weer staand en lopend kunnen functioneren. Ik werd door mijn sportarts verwezen naar De Hoogstraat Orthopedietechniek. Daar zijn eigenlijk direct de prothesekokers aangemeten en ik vind dat ik er redelijk snel mee om kon gaan. Natuurlijk heeft dat ook te maken met een getraind bovenlichaam, ik ben paralympisch sporter.

Ik begon met korte prothesen. In eerste instantie vond ik dat een beetje een vertraging, ik wilde sneller. Toch is die zorvuldige opbouw heel goed voor me geweest. Mijn lichaam is stapsgewijs gewend aan het staan. Na twee weken kon ik op een stabielere manier doorstromen naar hogere benen. Het voordeel was ook dat het team de lat niet te hoog legde. Het was leuk om kleine winsten te boeken. Het team vult elkaar goed aan. De een is technisch, de ander weet veel van bewegen. Er wordt naar het hele plaatje gekeken.

Ik heb nu elektronische knieën die me veiligheid verschaffen. Ik loop kleine stukjes, het volgende doel is nu om meer meters leren maken.

Rob Bakels

“Ik ga nu zelfs naar buiten met de rollater, even een boodschap doen!”

Ik had te horen gekregen dat ik niet meer zou kunnen lopen na twee bovenbeenamputaties. Bij De Hoogstraat zeiden ze me dat ze wel mogelijkheden zagen en het team is aan de slag gegaan. Ik wilde ontzettend graag uit de rolstoel, kleine stukjes in huis lopen en weer achter het fornuis staan. Misschien voor anderen kleine “dingen”, maar voor mij grootse doelen!

Het revalideren was zwaar, ik leerde lopen op stubbies en moest echt conditie opbouwen. Maar veel oefenen hielp! Uiteindelijk mocht ik proberen te gaan lopen met twee protheseknieën, dat was ontzettend spannend. Ik heb heel wat getranspireerd, maar het is me gelukt! En wat het mooie is: ik ga nu zelfs naar buiten met de rollater, even een boodschap doen! Lopen is toch echt anders dan in een stoel zitten. Het team van De Hoogstraat staat altijd voor me klaar. Als er wat is hoef ik maar te bellen.

Mw. Van der Laan

“Het is mijn droom om weer buiten in de tuin te kunnen lopen met de rollator. Gewoon een rondje om het huis! Daar doe ik het voor.”

Dat zitten in een stoel, dat vond ik niks. Ik heb 2,5 jaar niet kunnen lopen. Aan het eind van de dag ben ik stijf en heb ik een zere bips. Dus ik ging voor twee bovenbeenprothesen. Ik heb veel geoefend met de fysiotherapeuten en looptrainer. De revalidatie vond ik zwaar, ik revalideerde poliklinisch, drie keer in de week. Ik ben trots op mezelf dat ik nu weer uit de stoel kan komen en kan lopen met twee prothesen. Ik heb nu nog veilige knieën die niet kunnen buigen. Nu wil ik nog leren iets meer te doen in huis, zoals bij het aanrecht staan. Het is mijn droom om weer buiten in de tuin te kunnen lopen met de rollator of met krukken. Gewoon een rondje om het huis! Daar doe ik het voor. En het team denkt altijd met me mee!