Ga door naar hoofdcontent
Artikelen‘Onvoorstelbaar hoe de therapeuten je vanuit niks weer alles kunnen leren’

‘Onvoorstelbaar hoe de therapeuten je vanuit niks weer alles kunnen leren’

Dinsdag 1 maart 2016Afbeelding ‘Onvoorstelbaar hoe de therapeuten je vanuit niks weer alles kunnen leren’

Peter Timofeeff (65 jaar), voormalig weerman van RTL4, had dit zware weer niet zien aankomen: een hersenbloeding met zulke gevolgen dat hij in één keer met pensioen was. De impact was zo groot dat hij nog steeds moeilijk kan bevatten wat er allemaal is gebeurd. ‘Mijn omgeving vindt dat ik ben veranderd, maar ik vind de wereld eigenlijk veranderd.’

‘Ik ben nu anderhalf jaar verder, maar ik word nog dagelijks geconfronteerd met het feit dat ik die bewuste zomer­ochtend ineens de wereld onder me weg voelde zakken. Gelukkig was het mooi weer, waardoor mijn vrouw, die in de tuin zat, mij hoorde roepen vanuit het openstaande slaapkamerraam. Daarna ging het razend­snel en voordat ik het wist, werd ik door de brandweer uit het raam getakeld. Van de weken erna weet ik niet veel meer. Ik herin­ner me nog wel dat de verpleegkundige in het revalidatiecentrum, waar ik na een week ziekenhuis terechtkwam, zei: “Peter, niets is meer vanzelfsprekend, alles is therapie.”’  ‘Door de hersenbloeding raakte mijn linker­helft verlamd. Ik moest opnieuw leren pra­ten en lopen. Ik kon niets meer. Mijn herse­nen registreerden ook niet wat ik met mijn linkeroog zag, dus als ik met mijn rolstoel linksaf wilde, stond daar ineens een muur die ik niet had gezien. Over het revalideren heb ik alleen maar lof. Ik vind het onvoor­stelbaar hoe de therapeuten je vanuit niks alles weer kunnen leren. De momenten dat ik voor het eerst vanaf mijn bed zelfstandig in mijn rolstoel kon komen, dat ik mijn eigen billen weer kon afvegen, zelf de dou­chekraan kon bedienen, weer kon praten, die vergeet ik nooit meer. Ik was bloedfana­tiek, wilde weer lopen, autorijden, golfen, maar had geen flauw idee of dat mogelijk was. Ik probeerde zo ver mogelijk te komen en dat is gelukt. De motoriek van mijn lin­kerkant is wel veel minder dan rechts en ik heb geaccepteerd dat ik niet meer kan wat ik daarvoor kon.’  

‘Wat ik heel moeilijk vind, is dat mijn omge­ving zegt dat ik ben veranderd. Dat ik een korter lontje heb en veel emotioneler ben en anders reageer op zaken. Ik voel dat eigenlijk zelf niet, dus ik vind dan dat zíj anders op míj reageren. Dat is soms best frustrerend. Gelukkig hebben we het daar dan over en ik besef terdege dat het voor mijn vrouw en kinderen ingrijpend is, want zij hebben voor een deel een andere man en vader teruggekregen. Vooral prijs ik me gelukkig dat ik er nog ben, want het had heel anders kunnen aflopen. Als ik op straat word aangesproken door mensen die me herkennen – dit gebeurt nog dagelijks – en ze vragen hoe het met me gaat, dan zeg ik steevast: “Het gaat goed, ik kan nog heel veel en ik ben blij dat ik leef!”  

Zie ook ‘Revalidatieartsen: wees actief etrokken’, over de veranderende nazorg bij niet- aangeboren hersenletsel.

Peter Timofeeff: ‘Ik vind dat er meer aandacht moet komen voor de psychologische kant na een ziekte binnen de revalidatie’

‘Mijn vrouw heeft kort na mijn ontslag een driedaagse partnercursus gevolgd in het revalidatiecentrum, waar ze veel aan heeft gehad. Maar de impact van de veranderingen wordt vaak pas duidelijk nadat je weer terug bent in het ‘gewone leven’. En dan is een paar keer naar de psycholoog tijdens je revalidatie en een driedaagse partnercursus niet genoeg, vind ik. Daarom zie je ook dat veel mensen uit elkaar gaan nadat één van de partners ziek wordt.’ ‘Sinds vorig jaar zit ik in de cliëntenraad van het revalidatiecentrum. Ik heb dit gedaan uit dankbaarheid voor wat ze voor mij hebben betekend, maar ook om te pleiten voor betere psychologische ondersteuning bij de terugkeer naar huis en eenmaal thuis. Ik merkte tijdens een bijeenkomst van cliëntenraden van de verschillende revalidatiecentra dat dit een onderwerp is dat bij veel meer mensen speelt. Het zou mooi zijn als wij hier aandacht voor krijgen.’

Auteurs

Afbeelding voor Anne Merkies

Anne Merkies

Reacties

    Plaats een reactie

    Schrijf je in!

    Ontvang de RM nieuwsbrief en blijf op de hoogte van de ontwikkelingen over revalidatiemethoden, onderzoek, innovatie en ervaringen van patiënten en zorgverleners.

    Gesponsorde berichten