Werk aannemer en betaald ervaringsdeskundige bij revalidatiecentrum Reade in Amsterdam 
Leeftijd 59 jaar 
Grootste hobby zeilen 
Hekel aan ‘nergens, daar heb ik geen last van’

 

Hoe ben je in deze functie terechtgekomen?

‘Vijftien jaar geleden heb ik een beenamputatie ondergaan. Eerlijk gezegd had ik geen idee wat dat voor gevolgen zou hebben. Ik had dus graag met iemand gesproken die zelf ervaring heeft met een amputatie. Later ging ik in de cliëntenraad van Reade, en daar heb ik ervoor gepleit om ervaringsdeskundige coaches te gaan inzetten. Het heeft een meerwaarde om vanuit ervaring te spreken. Wij hebben het doorstaan en doorleefd; daarin kunnen we een voorbeeld zijn. Dus toen Reade het initiatief nam om te gaan werken met betaalde ervaringsdeskundigen en ik werd benaderd, kon ik natuurlijk geen nee zeggen! Naast vijf betaalde krachten - de andere vier zijn er voor mensen met een dwarslaesie of hersenletsel - hebben we een pool met ervaringsvrijwilligers. Ik koppel revalidanten na een of twee gesprekken aan een vrijwilliger die bij hen past.’

Leg eens uit wat je doet?

‘Ik werk wekelijks vier uur op de amputatieafdeling. De dag start met een briefing bij de verpleging, zodat ik weet wie nieuw is en wie naar huis gaat. Om tien uur ben ik bij de loopgroep aanwezig, waar ik cliënten tussen de bedrijven door spreek. Daarna heb ik eenop-een-gesprekken met revalidanten. Laatst had ik een modelvoorbeeld van een gesprek. Ik kwam bij een man die in zak en as zat over zijn amputatie. Zijn leven hield hier op. Toen ik binnenkwam, vroeg hij zich af of ik wel een ervaringsdeskundige was, ik liep immers. Ik legde uit dat ik aannemer ben en soms over daken loop, met prothese. Binnen tien minuten kreeg de man een twinkeling in zijn ogen. Hij belde zijn moeder in het buitenland met het goede nieuws en zag het weer helemaal zitten. Prachtig.’

Wat is jouw meerwaarde ten opzichte van een therapeut?

‘Ik pamper niet. Vijf minuten praten over de pech die je is overkomen, daarna gaan we over tot de orde van de dag en richten we ons op nieuwe doelen. Mijn lijn is: je beperking is een gegeven, maak het niet groter dan het is. Je leven staat nog steeds open, richt je op de terugkomst in de maatschappij. Als het nodig is, kan ik wel eens hard zijn.

Daar schrikken mensen misschien even van, maar ik hoor altijd terug dat ze het zetje hard nodig hadden. Als iemand nog volop in het acceptatieproces zit, geef ik daar uiteraard ruimte voor. Dan duren die vijf minuten langer. Ik weet als geen ander dat het revalidatieproces zich eigenlijk in je hoofd afspeelt.’

Een zinvolle functie dus?

‘Zeker! Het is soms verbazingwekkend om te zien dat een of twee gesprekken al vaart in het verwerkings-én herstelproces brengen. Uit een waarderingsonderzoek dat gedaan is, blijkt ook dat revalidanten heel blij zijn met de inzet van ervaringsdeskundigen. Als betaalde kracht is het mijn taak om die inzet verder uit te bouwen. Ik regel en organiseer alles wat erbij komt kijken. Zo onderhoud ik contact met de vrijwilligers en maak ik ons zichtbaar op de afdeling. Het is een functie die mij veel energie geeft. Eén die eigenlijk onmisbaar is, dus ik hoop dat andere revalidatiecentra ook betaalde ervaringsdeskundigen gaan inzetten.’

Informatie over het waarderingsonderzoek is op te vragen bij Eveline Vollbracht: e.vollbracht@reade.nl.